Dar na całe życie
- 11 lis 2016
- 1 minut(y) czytania
Nadawanie imion jest wielką sztuką, w której muszą się sprawdzić młodzi ludzie zostając rodzicami. Należy wykazać się taktem i wyczuciem, aby zestawienie z nazwiskiem nie brzmiało groteskowo lub obraźliwie. Imiona, jak wiele innych rzeczy zaliczanych do kultury życia codziennego, podlegają modzie. Jedne imiona tracą na popularności na rzecz kolejnych wchodzących do użycia. Często bywa tak, że to media, a zwłaszcza telewizja, kreują popularność imion. I pojawiają się w przedszkolach tabuny dziatek o tym samym obco brzmiącym imieniu. Przed epoką kultury masowego przekazu kościół regulował sprawy nadawania imion. Właściwe były tylko te z panteonu świętych chrześcijańskich. Inne miana nie miały szansy na przebicie się dla ogólnego pożytku. Ksiądz proboszcz pilnował skwapliwie dobrego obyczaju swoich parafian i parafianek. Jeszcze wcześniej, kiedy władzę nad duszami sprawowali szamani, żercy i druidowie, kiedy umysłami ludzkimi władała kultura słowiańska, imiona nadawano w dwóch etapach. Pierwsze imiona słowiańskie nadawano dzieciom tuż po urodzeniu, by ochronić je przed czyhającym na nie złem. Przed Zmorami, Strzygami i innym Lichem. Dlatego też wybór imienia nie był prosty ani oczywisty. I wielka odpowiedzialność ciążyła na rodzicach małego dziecka tuż po narodzinach. Kiedy Rod z Rodzanicami zrobili już swoje; odeszli i pozostawili sprawy swojemu biegowi. Imię nie miało gwarancji, ale miało za to okres przydatności do użycia. Musiało wystarczyć do Postrzyżyn, kiedy ojciec swojemu synowi ścinał włosy i nadawał nowe imię.
Pełny spis imion można znaleźć na stronie: https://slowianskibestiariusz.pl/zycie-slowian/imiona-slowianskie/
Komentarze